เมื่อวาน (วันเสาร์) มีงานใหญ่ๆ ซ้อนกันตั้ง 2 งานแหนะ ก็ไหนจะงานมอบรางวัล CBS Star Award ที่ KBank กับงานคืนสู่เหย้า ครบรอบ 25 ปี MBA Chula

 

ทั้ง 2 งานดันมาจัดวันเดียวกันซะงั้น ตอนแรกกะว่าจะไปให้ได้ทั้ง 2 งาน แต่พอดูเวลาแล้ว ยากชะมัด เลยต้องเลือกงานเดียว

 

ซึ่งงานที่เลือกไปก็คืองาน CBS Star Award ของ KBank โดยครั้งนี้จัดที่ โรงแรมมณเทียร ริเวอร์ไซด์ (ถนนพระราม 3)

 

สาเหตุที่ต้องไปงาน Star Award เพราะครั้งนี้ ต้องขึ้นไปรับรางวัลด้วยยยย

 

ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกว่าต้องรับรางวัล เพราะจริงๆ ตอนที่เค้าให้ vote กันในฝ่าย ก็รู้อยู่แล้วว่าครั้งนี้ไม่ได้

 

แต่ก่อนเริ่มงาน 3-4 วัน ได้รับ mail แบบ confidential ว่า ให้มารับรางวัลด้วย

 

เลยต้องไปถาม อั้ม เพื่อนที่ IMC@KBank ก็บอกว่า ถ้าไม่ได้รางวัล ก็ไม่ได้ mail หรอก แล้วก็บอกว่าให้มาให้ได้นะ

 

เราก็เลยต้องเลือกไปงานนั้น ส่วนงานที่ Chula ก็ต้องเบี้ยวไปตามระเบียบ (ต้องขอโทษเพื่อนๆ ที่อุตส่าห์ซื้อบัตรด้วยนะ ที่ผมไปไม่ได้)

 

อ้อ..ลืมบอกว่า รางวัลที่ได้ก็คือ Top KPI ของฝ่ายฯ นั่นเอง งานนี้คงได้เพราะ พี่โก้ (ผอ.ฝ่าย) เลือกเรามั้ง

 

ก็แอบดีใจเหมือนกันนะ ที่พี่เค้าเลือกเรา ทั้งๆ ที่เราก็พึ่งมาทำงานได้ปีเดียว

 

ทำให้มีกำลังใจทำงานต่อไปอีกเยอะเหมือนกันนะเนี่ย สู้ๆๆๆ

 

โย

 

เคยอ่านเมลล์อันนึง ที่พ่อสอนเด็กว่า เวลาโกรธแล้วควบคุมสติไม่ได้ ให้ไปสงบสติอารมณ์ดัวยการไปตอกตะปู

 

แรกๆ เด็กก็ตอกเยอะมากเลย เพราะยังควบคุมอารมณ์ไม่ได้

 

พอนานไปก็ดีขึ้น เวลาโกรธก็ไม่ต้องตอกแล้ว

 

ที่นี้ พ่อเด็กก็บอกว่า ถ้างั้นต่อไปเวลาโกรธใคร แล้วพอหายโกรธแล้ว ให้ไปถอนตะปูที่ตอกออกมาแทน

 

เด็กก็ทำตามที่พ่อบอก จนวันนึงตะปูก็หมดจากผนังที่เด็กเคยตอก

 

พ่อก็เลยชี้ให้เด็กดูว่า เห็นมั้ยเวลาเราโกรธใครหรือทำร้ายจิตใจใคร มันก็เหมือนเราเอาตะปูไปตอกในใจของเค้า

 

ตะปูที่ตอกไป เมื่อดึงออกแล้ว มันก็ยังคงเป็นแผลอยู่ในใจของเค้าอยู่

 

ดังนั้น เวลาทำอะไรก็ควรจะรักษาความรู้สึกของอีกคนไว้ด้วย อย่าคิดว่าทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้

 

ไม่รู้ทำไมอยู่ดีๆ ถึงคิดถึงเรื่องนี้ คิดถึงทีไร ก็เศร้าใจทุกที

 

บางคนบอกว่า คำ "ขอโทษ" จะช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้นได้

 

แต่บางที คำว่า "ขอโทษ" อย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ

 

โย

 

เมื่อวานไปผ่าฟันคุดอีกข้างนึงมาล่ะ ปวดมากๆๆๆๆ เลย

 

เนื่องจากคราวนี้ออกยากเหลือเกิน ไม่เหมือนตอนผ่าอีกฝั่งนึง

 

ทำนานเหมือนกัน ตั้งชั่วโมงกว่าๆ ปาก ระบมไปหมดเลย

 

เมื่อคืนเลยนอนไม่ค่อยหลับเลย ตื่นทุกชั่วโมง ตอนนี้เลยปวดหัวจังเลย

 

แถมหน้ายังบวมมากๆๆ อีกด้วย (ปกติก็บวมอยู่แล้ว)

 

เฮ้ออออออออ ปวดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

โย (ระบมไปหมด)

 

ทำไมช่วงนี้อะไรๆ ก็ต้องมาสุมหัวพร้อมๆ กันด้วยเนี่ย

 

เริ่มเหนื่อยแล้วน๊า ทั้งงานราษฏร์ งานหลวง

 

ไม่ได้เป็น Superman ซะหน่อย

 

แต่ทำไงได้ คงต้องสู้ต่อไป สักพักคงดีขึ้น

 

สู้ว้อยยยยยยยยย

 

โย

 

เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว ก็มีนัด Dinner กับพี่ๆ ที่ KBank ที่โรงเบียร์เยอรมัน พระราม 3 ล่ะ

 

งานนี้ชวนพี่เอ๊กซ์ อดีต team lead ของพวกเราที่ตอนนี้อยู่ที่ Citibank มาด้วย

 

วัตถุประสงค์หลักของ dinner ครั้งนี้ก็คือ.... มากิน ขาหมู อิ อิ..

 

มากัน 5 คน สั่ง 2 ขา บวกด้วยอาหารอีกหลายอย่าง

 

ไม่ว่าจะเป็น กุ้งกระจก ไส้กรอกรวม 2 จาน ยอดมะระไฟแดง ถั่วทอดกระเทียม ลาบทะเล ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่

 

และที่ขาดไม่ได้คือ เบียร์ ลาเกอร์ เย็นๆ อีก 3 ลิตร

 

งานนี้ก็เลยกินกันอิ่มหมีพลีมัน กันไปเลย แต่คราวนี้กินเบียร์ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ กิน 4 คน 3 ลิตร

 

ครั้งล่าสุดที่มาจำได้ว่า กินคนเดียวประมาณ 2 ลิตรก่าๆ เพราะพี่ๆ ที่มาด้วยดันไม่ช่วยกินซะงั้น

 

จะว่าไป โรงเบียร์นี่ก็เปิดมา 7 ปีแล้วนะเนี่ย เห็นมีป้าย celebrate 7th

 

ถือว่าเร็วมาก เพราะจำได้ครั้งแรกที่มากิน พ่อเป็นคนพามา ตอนนั้นรู้สึกว่า ยังไม่ชอบกินเบียร์เลย

 

แต่ว่ามากี่ทีกี่ที บรรยากาศก็คึกครื้น เหมือนเดิม มีนักร้องมาผลัดเปลี่ยนกันร้องเพลงกันหลายคน

 

นอกจากนี้ยังมีโชว์อลังการๆ อีกหลายโชว์ เรียกความสนใจของแขกในร้านได้เป็นอย่างมาก

 

ถึงจะเปิดมา 7 ปีแล้ว คนก็ยังเยอะอยู่นะเนี่ย มาช้า ก็ต้องมารอคิวนานเหมือนกัน

 

เพราะฉะนั้น ถ้าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ จะไปอย่างลืมโทรจองล่วงหน้าล่ะ ไม่งั้นมาถึงไม่มีโต๊ะ จะเสียอารมณ์แย่เลย

 

ไปละนะ พรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้า ต้องไปหาลูกค้าด้วย เหนื่อยจังงง

 

บ๊ายย บายย

 

โย

 

พูดถึงเรื่องงานบ้างดีกว่าวันนี้ (ปกติก็ชอบ up แต่เรื่องงานอยู่แล้วหนิ อิ อิ แย่จิง)

 

จะว่าไป ตอนนี้ก็ทำงานที่ KBank นี่มาได้ 1 ปี กับ 1 เดือนแล้ว เผลอแป๊ปเดียวครบปีซะงั้น

 

ถือว่า นานสุดแล้วนะเนี่ย ตั้งแต่ทำงานมา (ไม่นับทำงานที่บ้าน)

 

ก็ถ้าพูดถึงงานที่ KBank นี่ ตอนนี้ก็ค่อนข้าง Happy เหมือนกันนะ

 

งานท้าทาย หัวหน้าดี เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่ร่วมงานกันก็ส่วนใหญ่ดี

 

จริงๆ ส่วนนึงที่ทำให้อยู่ได้นาน ก็เพราะโชคเหมือนกันนะ

 

เพราะถ้านึกย้อนไปตั้งแต่วันแรกที่ทำงาน ถ้าไม่ได้ด้วยความเข้าใจผิดว่า พี่โก้ (ผอ.ฝ่าย) รับมาเป็น Product Management

 

ป่านนี้คงลาออกไปถึงไหนแล้ว เพราะจริงๆ พี่โก้ ตั้งใจรับมาให้ทำ Process ซึ่งพอเห็นงานที่ทีม Process ทำแล้ว ไม่อยากทำเลย

 

และด้วยโชคอีกนั่นแหละ ที่ถูก assign ให้มาทำทีม Supply Chain Financing ซึ่งพึ่งจะแยกออกมาเป็นส่วนงานใหม่ในฝ่าย

 

และด้วยโชคอีกเหมือนกัน ที่ได้อยู่ทีม Dealer Financing กับพี่สมบูรณ์ กับพี่ต่าย แทนที่จะเป็นทีม Supplier Financing ของพี่หนิง

 

และด้วยโชคอีกเช่นกัน ที่พี่เอ๊กซ์ เข้ามาเป็น team lead จาก Citibank ทำให้ Dealer Financing เกิดใน KBank และให้บริการลูกค้าได้ถึงทุกวันนี้

 

แม้วันนี้พี่เอ๊กซ์ จะย้ายกลับไป Citibank ซะแล้ว แต่ก็ได้วางรากฐานไว้พอสมควร ทำให้ตอนนี้พวกเราในทีม ทำกันได้เอง (แม้จะมั่วๆ ไปบ้างก็ตามเถอะ)

 

นี่แหละน๊า แสดงให้เห็นว่า โชคชะตา ก็มีส่วนสำคัญกับอาชีพการงานของเราเหมือนกันนะ

 

อ้อ...ลืมบอกข่าวดีของตัวเอง ปีนี้ พี่โก้ปรับตำแหน่งให้ด้วยล่ะ ตอนนี้ได้เป็น Assistant Unit Manager (ก็ยังต่ำอยู่ดีแหละ) แล้ว

 

พร้อมทั้งขึ้นเงินเดือนให้อีกพอสมควรด้วยล่ะ 5555 ดีใจ ชะมัด!!! ทำให้มีกำลังใจทำงานขึ้นอีกเยอะ

 

ตอนที่เข้ามาใหม่ๆ รู้สึกเหมือนกัน ว่าเงินเดือนน้อย เมื่อเทียบกับเพื่อนๆ ที่มาจาก MBA ด้วยกัน

 

แต่ก็ไม่อยากไปต่อรองอะไรกับพี่โก้มาก ก็คิดอยู่อย่างเดียวว่า ถ้าเราทำผลงาน สักวันผู้ใหญ่เค้าก็ต้อง Pay off ให้แหละ

 

และมันก็เป็นจริง อย่าที่คิดไว้ ดังนั้น ใครที่เข้ามาอ่าน ก็อย่าพึ่งท้อแท้ น้อยใจ กับสิ่งที่ตัวเองได้อยู่ตอนนี้เลยนะ

 

ตั้งใจทำงานไปเถอะ แล้วเราจะได้ผลตอบแทนที่คุ้มค่าเองสักวัน (นะ จะบอกให้)

 

ไปก่อนดีกว่า พรุ่งนี้วัน Valentine's ขอให้ทุกคนสมหวังในความรักนะค้าบ

 

ไม่จำเป็นต้องมีแฟน ก็ enjoy วัน Valentine's ได้นะ เพราะยังไงเราก็ยังมีความรักจากพ่อและแม่อยู่เสมอ

 

Happy Valentine's Day na krub...

 

Love U All...

 

Yo

แหะๆๆๆ

 

ไม่ได้ update spaces มานานแสนนนน นานนน

 

ไม่มีข้ออ้างใดๆ ทั้งสิ้น เหตุผลหลักน่าจะเพราะขี้เกียจเป็นหลัก

 

แต่จริงๆ แล้ว ก็งานยุ่งจริงๆ นะ (เชื่อหน่อยเหอะ นะๆ)

 

มองย้อนไปดูวันที่หลังสุดที่ update ลงไว้วันที่ 25 June นับนิ้วมือ บวกนิ้วเท้าแล้ว ตกประมาณ 8 เดือนได้

 

8 เดือนที่ไม่ได้เข้ามา update มามีหลากหลายเรื่องราวมากๆๆ เล่ากันทั้งคืนก็ไม่จบแน่เลย

 

เอาไว้ค่อยๆ เล่าไปเรื่อยๆ ละกัน (จะพยายามเข้ามา up บ่อยๆ สัญญาๆ)

 

-----------------------------------------------------------------------

 

เมื่อวานพึ่งไปงาน MGT Reunion มาล่ะ

 

ปีนี้ น้องๆ MGT รุ่น 11 เป็นเจ้าภาพจัดงาน theme งานปีนี้ คือ '60 (แบบเรื่อง เก๋า เก๋า)

 

ดังนั้น ชุดแต่งกายต้องให้เข้า theme กันหน่อย

 

แต่ด้วยความขี้เกียจ (อีกแล้ว) จึงไม่ได้ไปหาชุด พอดีเจอ มร ใน MSN เลยนัดกันใส่ชุด นศ. + ไทด์ดำ

 

แล้วก็โทรไปบอก ทิม กับ โบ๊ต ให้แต่งเหมือนๆ กัน แต่สุดท้าย โบ๊ต ดันหักหลังไม่ยอมไป ทั้งที่เป็นคนโทรชวนเพื่อนๆ

 

แต่ก็ให้อภัยได้ พอดี แม่ เค้าไม่สบายขึ้นมาซะงั้น ยังไงก็ให้แม่หายเร็วๆ ละกัน (แต่ขอด่าหน่อย เลวววว)

 

ส่วนใหญ่คนที่จะแต่งตาม theme ก็มีแต่น้องๆ ล่ะ ใส่กันมาอย่างพร้อมเพรียง

 

ไม่ว่าจะเป็น น้องรุ่น 10, 11 และน้องใหม่ รุ่น 12 (อย่างนี้แหละ น้องใหม่ไฟแรง)

 

อ้อ.. ลืมบอกไว้ ว่างานนี้ จัดที่ โรงแรม Windsor (สุขุมวิท 18) อาหารอร่อยใช้ได้ กินไปเยอะเหมือนกัน

 

โดยหลักๆ งานก็ลื่นไหลค่อนข้างดี กิจกรรมมีไม่มากนัก เริ่มจากแนะนำตัวทีละคน ตามด้วยเล่นเกมส์นัดเวลา ปิดท้ายด้วยการแสดงของน้องรุ่น 11

 

งานนี้ ก็รับหน้าที่ ถ่ายรูปให้น้องๆ อีก (งานประจำ ทุกงาน เลยไม่ค่อยมีรูปกับเค้าเลยยย) แต่ไม่เป็นไร เพื่อ MGT ยอมได้ (เชอะๆ)

 

ก่อนจบงานก็ถ่ายรูปหมูๆๆ ร่วมกันมากมาย ไว้คอยตามไปดูใน Photo ละกัน เดี๋ยว up ไว้ให้

 

พอได้มางานอย่างนี้แล้ว อยากกลับไปทำกิจกรรมกับน้องๆ จัง ดูแล้วสนุกดี ไม่ต้องเครียดมาก ไม่เหมือนทำงานเลยยย

 

วันนี้พอหอมปากหอมคอแค่นี้ดีกว่า ไว้มา up ใหม่ นะๆๆ

 

ซาหวาดดีทุกคน

 

โย (กลับมาแล้ว)

 

 

 

 

 

หายไปนานเลย ดูวันที่ๆ up spaces ล่าสุดก็ย้อนไปตั้ง 1 เดือนกับอีก 11 วันแหนะ

 

นานมากเลย สาเหตุก็มาจากหลายเรื่องๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน เรื่องไปอบรม เรื่องฟุตบอลฟีเวอร์ และที่สำคัญคือความขี้เกียจส่วนตัวนี่เอง ช่วงหลังๆ กลับถึงบ้านก็เหนื่อย ง่วงนอนแล้ว เลยไม่ค่อยได้เข้ามา up สักเท่าไหร่

 

ผู้เยี่ยมชมหลายๆ ท่าน คงเลิกเข้ามาเยี่ยมชม spaces ของเราแล้วก็เป็นได้เนอะ เพราะเข้ามามันก็ไม่เคย up สักที

 

แต่ว่า.. อย่าพึ่งเบื่อกัน สัญญาว่าจะเข้า up ให้เหมือนปกติน๊า...

 

......................................................................................................................................

 

กล้บไปดูหัวข้อล่าสุดที่ up ไว้ ก็ตั้งแต่เรื่องงานแต่งงานของเพื่อนๆ ตั้งแต่ หนุ่ม หุย

 

นึกว่าจะผ่านช่วงเวลาตระเวนงานแต่งแล้ว แต่ล่าสุด เดือน ก.ค. ตุ๋ม ก็มาแต่งงาน เดือน ส.ค. ก็พี่แป้ง เดือนกันยา ก็พี่วิน

 

เข้าคิวกันแต่งกันทั้งนั้นเลย เฮ้อ...ท่าทางจะใส่ซองทั้งปี เยอะกว่าเสียภาษีให้รัฐฯ ซะอีกนะเนี่ย

 

น่าจะเอาค่าใส่ซอง ไปลดหย่อนภาษีได้เนอะ เห็นด้วยกันเปล่า....

 

.....................................................................................................................................

 

ช่วงนี้หันไปทางไหน ก็พูดถึงแต่ฟุตบอลโลก กระแสแรงจริงๆ ตอนนี้ก็จบรอบแรกไปหมดแล้ว กำลังเข้าสู่รอบสอง

 

ดีที่ทีมที่เราเชียร์ยังเข้ารอบมาด้วย ทีมนั้นก็คือ อังกฤษ นั่นเอง แต่ฟอร์มไม่ค่อยแจ่มเลย

 

เทียบกับ เยอรมัน สเปน อาร์เจน แล้ว ยังห่างอยู่เยอะเลย โดยเฉพาะเยอรมัน เล่นดีวันดีคืน

 

ล่าสุดผ่านเข้ารอบ 8 ทีมไปเจอ อาร์เจนฯ แล้วสิ มันส์แน่ๆๆ

 

คืนนี้ก็รอดูอังกฤษ พบ เอกวาดอร์ อยากให้ ไอ้หมูบิน เวย์น รูนี่ย์ ยิงได้จริงๆ อุตส่าห์หายเจ็บมา ตอนนี้เป็นนักบอลที่ชอบที่สุดเลยล่ะ ไม่รู้เป็นเพราะหุ่นอ้วนๆ กลมๆ เหมือนกันรึเปล่า (ห้ามหัวเราะ....)

 

ส่วนคู่ดึก ก็สุดมันส์เลย โปรตุเกส กับ ฮอลแลนด์ อยากให้โรนัดโด้ (โปรตุเกส) ยิงได้ เช่นเดียวกับ รุด (ฮอลแลนด์) ที่ไม่รู้ว่าปีหน้าจะอยู่ แมนฯ ยูฯ ต่อไปรึเปล่าด้วยยย เอาใจช่วยทั้งคู่ละกัน เล่นให้สนุกก็พอ

 

ตอนนี้ที่ office ก็เล่นทายผลบอลโลกกัน เล่นแบบขำๆ ไม่มีเงินเกี่ยวข้อง พี่โก้ ผ.อ. ฝ่ายยังมาเล่นด้วยเลย 555

แต่ตอนนี้พี่แก อยู่ที่โหล่อยู่ แต่ก็คะแนนไม่ห่าง ยังได้ลุ้นกันทุกคน

 

ต้องรอดูว่าจบบอลโลกแล้ว ใครจะแม่นที่สุด

 

.....................................................................................................................................

 

เดือนนี้ทำงานน้อยมากเลย นับวันทำงานทั้งหมด 20 วันในเดือนนี้ เราได้ทำงานจริงๆ แค่ 7 วัน อบรม 13 วัน

 

โห..อะไรจะปานนั้น ก็เล่นลงหลายหลักสูตรเลยหนิ ไม่ว่าจะเป็น product knowledge, CLB, และก็กฏหมาย

 

และยังมีสอบวัด Credit Skill อีกต่างหาก ล่าสุดไปสอบมาเมื่อวาน ก็คิดว่าน่าจะผ่านละ

 

Credit Skill ที่ว่าเนี่ย ค่อนข้างกดดันเหมือนกัน มันเป็นหลักสูตรของ OMEGA Performance สถาบันที่เค้าให้การอบรมแก่พนักงานธนาคารหลายแห่งทั่วโลก ใครผ่านก็สามารถเอาไป Cert. ติดตัวไปใช้ได้ด้วย

 

คร่าวๆ มันประกอบไปด้วย 14 modules บวกกับ KBank Credit Policy อีก 1 เป็นทั้งหมด 15 modules ที่ต้องสอบผ่านให้หมดภายใน 1 ปี หลังจากเรียนแล้ว ปีนึงเค้าให้โอกาสสอบ 4 ครั้ง ถ้าใครไม่ผ่านจะต้องโดนย้ายฝ่าย ไปทำงานที่ไม่เกี่ยวกับ Credit..... เป็นไงล่ะ กดดันมั้ยล่ะ พี่ๆ หลายคน นี่เครียดกันไปเลย แต่จริงๆ เราว่ามันก็ไม่ยากหรอก ถ้าเรียน และอ่าน น่าจะผ่านได้

 

ตอนเราก็สอบหมดแล้ว ผ่านไปแล้ว 6 modules รอลุ้นผลอีก 9 modules ที่เหลือ ไว้จะบอกว่าผลเป็นไง ขอให้ผ่านหมดเถืด สาธุ.............

 

.....................................................................................................................................

 

ว่าแต่ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ เป็นไงกันบ้าง สบายดีกันรึเปล่า ช่วงนี้ฝนตกทุกวันเลย รักษาสุขภาพกันด้วยล่ะ

 

อากาศเปลี่ยนแปลง ไปไหนมาไหน ก็ระวังด้วยนะ ขับรถกันดีๆ

 

มีอะไรก็ update กันด้วยเนอะ แล้วจะแวะเข้าไปอ่านใน spaces ของทุกคน (ให้คำมั่น...)

 

วันนี้ไปก่อนละ ไปหาข้าวให้พ่อกินก่อน (แม่ไม่อยู่ หนิ)

 

บายยยย คับ

 

โย (ฟุตบอล ฟีเวอร์)

 

 

หายไปนานอีกแล้ววว ไม่ได้ update นานเลย

 

สืบเนื่องจากงานเยอะมากจริงๆ และยังต้องเดินทางไปนู่นไปนี่ตลอดเลย

 

วันนี้ก็พึ่งไปงานแต่งงานหุยกับตู่ พึ่งกลับมาเนี่ย เลยขอ update สักนิดไม่ให้ spaces ดูเก่าจนเกินไป

 

ย้อนไปงานแต่งงานหนุ่มกับบ๋อมก่อนดีกว่า ซึ่งจัดไปวันที่ 5 ที่เชียงใหม่ และวันที่ 13 ที่อุบลฯ

 

ด้วยความที่รักเพื่อนมากกก เลยไปซะ 2 ทีเลย แต่ก็ถือโอกาสไปเที่ยวด้วยล่ะ

 

งานทั้ง 2 ที่ก็จัดคล้ายกันเลย แต่ที่อุบลฯ จะคนเยอะกว่า เนื่องจากแขกของพ่อหนุ่มมาเยอะเหลือเกิน

 

ที่อุบลฯ มี ชิดชัย รักษาการนายกฯ มาเป็นประธานด้วย ดูยิ่งใหญ่ดีจิง

 

ในงานเจ้าบ่าวของเรามีการโชว์เพลง "เพื่อเธอตลอดไป" ให้เจ้าสาวฟังด้วย ซึ้งดีๆ แม้ว่าจะเพี้ยนไปบ้างนะเพื่อน

 

ตอนสัมภาษณ์กันในงาน ก็ขำดี บ๋อมตอบแบบตรงๆ ตลกดี ดูแล้วก็น่ารักดีทั้งคู่เลย

 

นอกจากนั้น ไฮไลท์ยังมีพ่อหนุ่ม ออกมาโชว์ร้องเพลง Elvis อีกต่างหาก

 

ที่เชียงใหม่โชว์ไป 2 เพลง ที่อุบลฯ ที่โชว์ไป 4 ได้มั้ง (แบบเมดเล่ย์เลย) มันส์ดี ดูคึกครื้นมากๆๆ

 

ไว้จะเอารูปงานมาให้ดูใน blog ละกันนะ

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ส่วนงานแต่งหุยที่พึ่งไปมาวันนี้สดๆ ร้อน

 

ก็จัดที่ โรงแรมสุโขทัย ถนนสาธร เป็นลักษณะของ cocktail

 

โรงแรมนี้ บรรยากาศดี ดูอบอุ่น เป็นกันเองดี แต่ว่าจะเล็กไปหน่อย จัดพวก buffet หรือ โต๊ะจีนไม่ค่อยได้

 

งานนี้น่าเสียดาย ตรงที่พ่อแม่ หุยมาร่วมงานไม่ได้ เนื่องจากพ่อหุย ไม่สบายหนักมาก (เป็นมะเร็งน่ะ)

 

จริงๆ แล้วสาเหตุที่หุยต้องรีบแต่ง ก็เพื่อพ่อนี่ล่ะ แต่พ่อก็ไม่สามารถมาร่วมงานได้ ต้องอยู่โรงพยาบาลตลอดเลย

 

น่าสงสารหุยมากเลย ตอนบนเวที บางทีหน้าหุยก็ดูไม่ค่อยยิ้มแย้มเท่าไหร่ แต่ก็ใจแข็งมากที่ยังเก็บอารมณ์ได้

 

ตอนตอบคำถามสัมภาษณ์ เราว่าทั้งเจ้าบ่าวเจ้าสาวตอบได้ดีมากเลย

 

แม้ว่าตอนคบกัน เรารู้สึกว่า เค้าไม่ค่อยสวีทอะไรกันเท่าไหร่ แต่จากการตอบคำถามแล้ว

 

รู้เลยว่า ทั้ง 2 คนรักกันมากจริงๆ ยังไงก็ยินดีกับทั้งคู่ด้วยนะ ขอให้มีชีวิตครอบครัวที่มีความสุขนะจ๊ะ

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ผ่านไป 2 งานติดๆ กัน ตอนนี้ก็เริ่มได้พักการเดินทางบ้าง หลังจะตะลอนทัวร์ไปหลายที่

 

ช่วงนี้ก็มีข่าวจากเพื่อนๆ แจ้งว่าจะแต่งงานกันเป็นแถว ปีนี้รวมๆ แล้วน่าจะประมาณ 10 คนได้ล่ะ

 

ก็อย่างว่า เริ่มถึงวัยกันแล้วหนิ ส่วนใหญ่เพื่อนๆ จะอายุมากกว่าเรา เลยชิงแต่งกันก่อน

 

เชิญตามสบายเลยนะ พี่ๆ เพื่อนๆ ส่วนตัวเองคงอีกนานนนนค้าบบบ

 

 

แค่นี้ก่อนนะ

 

โย

หายไปนานนนนเลยยย อิ อิ อิ....

 

เกือบ 3 อาทิตย์ได้ละสิ ที่ไม่ได้ up blog เลย

 

ข้ออ้างที่ดูดี ก็คือ งานยุ่งจริงๆ นะ

 

ข้ออ้างที่ดูไม่ดี ก็คือ ขี้เกียจ up ด้วยล่ะ

 

ทั้ง 2 อย่างผสมกัน ทำให้ไม่ได้ up สักที วันนี้ไม่รู้ฤกษ์งามยามดีอะไร มา up สักเล็กน้อย จะได้ไม่โดนประนาม

 

2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมาก็มีเรื่องราวต่างๆ มากมายเกิดขึ้นเยอะแยะ

 

ไล่ตั้งแต่ Team Lead ลาออก และมี Team Lead ใหม่เข้ามาแทน

 

ไปทานข้าวเย็นกับเพื่อนๆ MBA เพื่อเลี้ยงฉลองหนุ่มเตรียมสละโสด

 

ไปดื่มเหล้าเกือบเมามายที่ Route 66 กับเพื่อนๆ น้องๆ จนวันต่อมา hang ที่ทำงานเลย

 

ไปทานข้าวเย็นกับน้องๆ GM รุ่น 8 ต้อนรับ กุ้ง ยิ้ม อ้อม กลับมาเยี่ยมประเทศไทยชั่วคราว

 

ล่าสุดก็ไปเที่ยว Malaysia มา พึ่งกลับมาเมื่อวานสดๆ ร้อนๆ

 

เดี๋ยวสุดสัปดาห์นี้ ก็ต้องไปแอ่วเหนือ ที่เมืองเชียงใหม่อีกเจ้า เนื่องในโอกาสวันแต่งงานบ๋อมและหนุ่ม

 

สุดสัปดาห์หน้า ก็บินไปอุบลฯ ไปงานแต่งงานเพื่อนคู่เดิมอีกเช่นกัน แต่เปลี่ยนสถานที่

 

ช่วงนี้เลย ชีพจรลงเท้าอย่างแรง เดินทางไปนู่นไปนี่

 

ส่วนงานการ ก็เยอะเอาการ เลยล่ะ แต่ก็ยัง enjoy อยู่ล่ะ ไม่มีเหนื่อย ไม่มีท้ออยู่แล้นนน

 

ส่วนเพื่อนๆ น้องๆ เป็นอย่างไรกันบ้าง หวังว่าทุกคนคงสบายดีกันทุกคนนะ

 

อย่าลืมสนุกสนานกับชีวิต และดูแลรักษาตัวกันดีๆ นะ ว่างๆ อย่าลืมชวนไปเที่ยวกันล่ะ

 

บายยย

 

โย 

วันนี้ วันที่ 14 วันที่สองของวันหยุดสงกรานต์ แล้วก็ถือว่า เป็นวันครอบครัวด้วย

 

ไอ่เราก็สงสัยอยู่ว่าทำไมถึงเลือกวันนี้เป็นวันครอบครัว ไม่รู้มีที่มาที่ไปยังไง ใครรู้ช่วยบอกทีนะ

 

อย่างที่ได้เคยบอกไปว่า จะพาแม่ไปไหว้พระ เพราะแม่ชวนไว้ตั้งนานแล้ว ว่าให้ไปช่วงสงกรานต์

 

ก็เลยทำตัวเป็นลูกกตัญญู พาแม่ไปตามที่แม่ขอ ทำให้วันนี้ต้องลุกจากที่นอนแต่เช้า

 

แต่กว่าจะออกจากบ้านก็ปาเข้าไป 7 โมงครึ่งแล้ว มุ่งหน้าสู่ อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา

 

จุดหมายแรกก็คือ วัดถ้ำดาวเขาแก้ว วัดนี้แม่เคยนำรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม สูงสัก 2 เมตรกว่า มาถวายไว้ที่วัดนี้

 

เลยได้มีโอกาสมีไหว้หลายครั้ง ก่อนหน้านี้พึ่งมาประมาณเดือนตุลาฯ ปีที่แล้ว

 

บรรยากาศของวัดที่นี่ค่อนข้างร่มรื่น ไม่ค่อยมีผู้คนมากนัก อยู่ในซอยเข้าไปจากถนนใหญ่ค่อนข้างลึก

 

ส่วนหนึ่งของวัดนี้ จะมีถ้ำ ที่สามารถเข้าไปได้ ภายในถ้ำจะมีหินที่ถูกน้ำกัดเซาะ จนดูคล้ายกับเป็นรูปหน้าเจ้าแม่กวนอิม

 

เลยมีชาวบ้านที่เลื่อมใสศรัทธา มากราบไหว้กันบ้างเหมือนกัน แต่มาคราวนี้เราไม่ได้เดินเข้าไปในถ้ำ

 

มีแต่เจ้ยู กับแนน เข้าไป เพราะอยู่ดูแลแม่ดีกว่า (จริงๆ แล้ว ก็ขึ้เกียจเดินด้วยล่ะ อิ อิ)

 

กว่าจะไหว้ และลาของที่ไหว้เสร็จก็ 11 โมงกว่าแล้ว ก็เลยเดินทางต่อ

 

จุดหมายคือ วิหารหลวงปู่โต (พรหมรังสี) ที่เป็นมูลนิธิและสถานที่ ที่สรพงษ์ ชาตรี เป็นประธาน

 

เมื่อเดือนตุลาฯ ที่แล้ว ก็เคยมาวิหารนี้แล้วครั้งนึง แต่คราวนี้คนเยอะมาก คงเพราะเป็นช่วงสงกรานต์

 

เลยแห่กันมาทำบุญ เพื่อเป็นสิริมงคลกันยกใหญ่

 

วิหารแห่งนี้สร้างได้สวยมาก จะมีองค์หลวงปู่โต สูงมากๆๆๆ ประมาณ 20 เมตรเห็นจะได้

 

จริงแล้วๆ ตอนแรก เค้าสร้างองค์หลวงปู่โต อย่างเดียว ไว้กลางแจ้งเลย

 

แต่หลังๆ รู้สึกว่าจะมีคนทักว่า ให้องค์ฯ ตากแดดไม่ดี

 

เค้าเลยสร้างวิหารครอบองค์ฯ อีกทีนึง ซึ่งตอนนี้ก็ยังสร้างไม่เสร็จ

 

ที่วิหารนี้ เค้าติดป้ายอ้างว่า องค์หลวงปู่โต นี้ที่สูงที่สุดในโลก (ก็น่าจะใช่แหละ เมืองนอกคงไม่มีใครทำหรอก)

 

เมื่อก่อนเราก็ไม่ค่อยรู้จักหลวงปู่โตเท่าไหร่หรอก เคยได้ยินแต่ชื่อของท่าน

 

แต่หลังๆ เรารู้สึกได้เลยว่า ท่านเป็นพระที่มีคนเลื่อมใส นับถือ ศรัทธา กันมากจริงๆ

 

สิ่งที่น่าสนใจคือ บริเวณรอบๆ ของวิหารนี้ทำได้สวยงาม มีต้นไม้ และสิ่งก่อสร้างสวยงาม

 

อีกอย่างนึงที่น่าสนใจคือ เค้าจะไม่มีขายอาหาร แต่ทางวิหารจะทำเลี้ยงคนทุกคนที่มาทำบุญ

 

โดยมีโรงอาหาร แจกราดหน้า และน้ำแข็งใส เป็นลักษณะบุฟเฟ่ ทานเท่าไหร่ก็ได้

 

แต่เราว่า มูลนิธิฯ นี้น่าจะสร้างรายได้ ได้เยอะเลยล่ะ เพราะตลอดทางเดินเข้าไปก่อนถึงองค์หลวงปู่

 

จะมีที่ให้ทำบุญตลอด แต่เค้าก็ให้ทำตามศรัทธาล่ะ ไม่ได้บังคับให้ทำเยอะทำน้อย

 

แต่เราก็ว่า โดยเฉลี่ยคนนึงน่าจะทำบุญไปตลอดทาง มากกว่า 100 บาท

 

แต่ก็ดีล่ะ เค้าจะได้นำเงินเหล่านั้นมาสร้างและบำรุงรักษาวิหารให้อยู่ในสภาพสวยงามอย่างนี้ต่อไป

 

พวกเราใช้เวลาอยู่ที่วิหารฯ นี้ประมาณ 2 ชม. ก่อนจะเดินทางกลับ กทม.

 

ระหว่างทาง ฝนตกหนักมาก ขับรถแทบจะมองไม่เห็นทาง แต่ยังดีพอถึงสระบุรีแล้ว ฝนหยุด

 

ขากลับก็มีแอบง่วงนิดหน่อย เลยแวะปั้มน้ำมัน เพื่อเรียกความสดชื่น 1 ครั้งเพื่อความปลอดภัย

 

เพื่อนๆ น้องๆ ก็ควรระวังไว้นะ เวลาขับรถ ถ้าง่วงอย่าฝืนเลย วันนี้เราเห็นอุบัติเหตุตลอดทางเลย

 

ทำให้วันนี้ขับรถด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษ (แต่ก็ขับ 140-150 กม./ชม. อยู่ดี) --> อย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะ

 

กว่าจะถึงบ้านก็ 4 โมงครี่งพอดี ดูระยะทางที่หน้าปัดรถแล้ว วันนี้ขับรถไปประมาณ 600 กม. ได้

 

เหนื่อยจัง เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวอีกต่างหาก แต่ก็เอาหน่า ได้ทำบุญ แล้วจิตใจปลอดโปร่ง สบายใจ

 

อย่างน้อยที่สุดก็ได้ใช้เวลาอยู่กับครอบครัว สมกับเป็นวันครอบครัวของชาติ อิ อิ อิ....

 

บายยย ฮะ

 

โย เร มอน

ไม่ได้ Update นานเลย เกือบครึ่งเดือนแล้วสิเนี่ย

 

ไหนๆ วันนี้วันสงกรานต์ หยุดหลายวันไม่ได้ไปไหน เลยมา up ซะหน่อย

 

ช่วง 2 อาทิตย์ที่ผ่านมา งานค่อนข้างยุ่งพอสมควรเลยล่ะ

 

ต้องรับงานจาก Team Leader ทั้ง 2 คน เหนื่อยเลย แต่ก็ดี ได้เรียนรู้ ได้รับผิดชอบมากขึ้น

 

นอกจากงานแล้ว ยังต้องไปอบรม FAB (Financial Accountng for Bankers) อีกตั้ง 4 วัน

 

แต่คราวนี้ไปอบรมที่ สำนักพหลฯ แต่เดือนหน้าสิ ต้องไปอบรม CLB (Commerical Loan for Bankers) ที่บางปะกง

 

ทั้ง 2 คอร์สนี้เป็นส่วนหนึ่งของ Omega ที่ต้องผ่านหากต้องการทำงานสายเครดิตต่อไป

 

การสอบแบ่งออกเป็น 15 modules ถ้าสอบแล้วตก modules ให้ ก็ให้สอบซ่อมเฉพาะ modules นั้น

 

แต่ดูแล้วก็ไม่ได้ยากมากหรอก คงจะผ่านแหละ แต่ไม่รู้ว่าจะสอบผ่านหมดในทีเดียวรึเปล่าน่ะสิ

 

ตอนนี้ที่ฝ่ายจะรับคนใหม่เข้ามาหลายคนเลย วันที่ 17 นี้ก็มา 1 คน วันที่ 24 ก็จะมาอีกคน

 

แต่ตอนนี้เท่าที่เราสังเกตุ ดูเหมือนพี่สมบูรณ์ Team Leader ของเรา จะลาออกในไม่ช้า

 

เพราะหลังๆ เค้าไม่ค่อย active และเหมือนจะดูหงอยๆ ไป พี่ๆ บางคนก็คิดเหมือนเรา

 

แต่ก็ยังไม่ได้พูดอะไรกันมาก มันไม่ดี รอดูไปก่อนดีกว่า

 

จริงๆ พี่เค้าก็เก่งนะ แต่รู้สึกว่า เค้าจะเคยมีปัญหาขัดแย้งกับพี่บางคนในฝ่าย ซึ่งเรื่องเกิดก่อนที่เราเข้ามา

 

แต่ตอนเราทำงานกับเค้า ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะ อย่างนี้แหละคนเราทำงานคนละสไตล์กัน

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

นอกจากงานที่ Kbank แล้ว ตอนนี้ยังต้องรับผิดชอบงานของชมรม MBA Chula ด้วย

 

เนื่องจากตอนนี้ชมรมที่โครงการ Junior MBA Chula (JUMC) เป็นโครงการที่จะรับเด็กจบปริญญาตรีใหม่ๆ

 

เข้ามาทดลองเรียน MBA ดู เป็นระยะเวลาประมาณ 10 วัน 

 

หลักสูตรการเรียนก็คล้ายๆ เรียน MBA จริงๆ แหละ แต่เรียนวิชาละ 3 ชม.

 

ทำให้เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว ต้องรับหน้าที่ไปสัมภาษณ์น้องๆ ที่สมัครเข้ามาและสอบผ่านข้อเขียนแล้ว

 

งานนี้มีน้องมาสมัครทั้งหมด 500 กว่าคน ผ่านข้อเขียน 121 คน แต่มาสัมภาษณ์จริงๆ 93 คน

 

การสัมภาษณ์ก็แบ่งออกเป็น 3 ห้องๆ ละ ประมาณ 30 คน มีกรรมการสัมภาษณ์ห้องละ 3 คน

 

ตอนสัมภาษณ์เราก็สนุกดีนะ ได้รู้ความคิดของเด็กจบใหม่ๆ ที่หลากหลายดี

 

บางคนก็มีเป้าหมายชีวิตที่ชัดเจน บางคนก็ไม่มีเลย

 

แต่ที่แน่ๆ เห็นได้ว่า เด็กพวกนี้ค่อนข้างจะแสวงหาความรู้อยู่เสมอ ไปเข้าร่วมโครงการนั้นโครงการนี้

 

มองย้อนไปสมัยเราจบใหม่ๆ เราไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เท่าไหร่เลยยย แย่เนอะๆ

 

จะว่าไป ตอนนี้ trend การเรียนต่อ MBA นี่แพร่หลายชะมัด

 

ทุกแขนง ทุกสาขา หันมาเรียน MBA กันเยอะเลย บางคนเรียนจบโทแล้ว ก็ยังมาเรียน MBA อีกใบ

 

คงเป็นเพราะกระแสที่ว่า จบ MBA แล้วจะก้าวหน้าไปในตำแหน่งบริหารในองค์กรได้ล่ะมั้ง

 

แต่ในความคิดแล้ว มันก็ไม่เกี่ยวเสมอไปหรอก คนจบสาขาอื่นๆ เค้าก็โตกันทั้งนั้น

 

แต่ยังไงก็แล้วแต่ ถ้าคนที่ไม่ได้จบบริหารธุรกิจโดยตรง ก็น่าจะมาเรียนไว้เหมือนกันนะ

 

เพราะจะได้เข้าใจพื้นฐานทางธุรกิจ ถ้าได้เอาไปใช้กับความรู้เดิมที่เรียนมา คงจะดีไม่น้อย

 

แต่สำหรับเรา จบตรีบริหาร โทก็บริหารอีก เลยดูแล้วอาจจะซ้ำซ้อนไปหน่อย ประโยชน์ที่ได้เลยอาจจะน้อยกว่า

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

สงกรานต์ปีนี้ เพื่อนๆ น้องๆ มีโปรแกรมไปเที่ยวไหนกันรึเปล่า

 

เราไม่ได้ไปไหนเลย มีแต่พรุ่งนี้ (วันที่ 14) จะพาแม่ไปไหว้พระที่ อ.ปากช่อง โคราช พอดีแม่อยากไป

 

ก็ดี ไปทำบุญ ไหว้พระ จะได้เป็นสิริมงคลกับชีวิต นานๆ หยุดที ก็ใช้เวลากับครอบครัวดีที่สุด จริงมั้ยยย

 

นึกย้อนไปปีก่อนๆ ว่าสงกรานต์ เราไปทำอะไรบ้าง

 

ปีที่แล้ว --- ไป เมกา เพราะไปแข่ง case competition มา

 

2 ปีที่แล้ว --- ไประยอง

 

3 ปีที่แล้ว --- ไปตรัง

 

4 ปีที่แล้ว --- ไปเล่นน้ำตรอกข้าวสาร

 

5 ปีที่แล้ว --- บวชเป็นพระ อยู่ที่วัด

 

อืมมม ปีนี้เลย เป็นปีที่ไม่ได้มีกิจกรรมสงกรานต์เหมือนปีก่อนๆ เลย

 

เพื่อนๆ น้องๆ ไปเที่ยวไหนกันมา อย่าลืมมาเล่าให้ฟังกันด้วยนะ

 

ไปเที่ยวไหน ก็ระมัดระวังตัวละกัน เดินทางปลอดภัย สนุกสุขใจกันทุกคนนะค้าบบ

 

สวัสดีวันสงกรานต์ จ้า

 

โย โย่ โย้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โย โมสต์ (คิดถึง ทะเล) 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันเสาร์ที่แล้ว ภารกิจรัดตัวมาก ทั้งๆ ที่พึ่งกลับจาก บางปะกง เมื่อวันศุกร์

 

เสาร์เช้า ด้วยการได้รับบัญชาจากคุณแม่สุด love ให้ไปถ่ายรูปงานบวช ของญาติให้เค้าหน่อย

 

เนื่องด้วยเป็นผู้เดียวในตระกูลรึไงไม่แน่ใจ ที่ถ่ายรูปได้ เลยได้ถูกเรียกใช้บริการอยู่บ่อยๆ

 

ปกติก็ไม่บ่นไรมาก แต่คราวนี้เป็นญาติที่ไม่ค่อยอยากจะเกี่ยวข้องด้วยสักเท่าไหร่ แต่ก็ไปอยู่ดีตามมารยาท และน้ำใจ

 

งานบวชของญาติคนนี้ มีการออกบัตรเชิญอย่างเป็นทางการด้วย แถมยังบวชที่วัดเทพศิรินทร์ วัดหลวงชื่อดังอีกต่างหาก

 

งานนี้จึงถูกคาดการณ์ว่า งานช้าง แน่นอน (แถมคนบวช ยังชื่อ ช้าง อีกต่างหาก)

 

ตอนเราบวชไม่เห็นจะต้องออกบัตรเชิญ คนก็ยังมาให้กำลังใจกันแน่นขนัดเลย

 

งานบวชครั้งนี้เลยถูกจับตามอง และไม่ต้องห่วง ต้องโดนญาติคนอื่นๆ เอาไปเปรียบเทียบกับงานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

ด้วยความที่เป็นวัดชื่อดัง จึงมีพระและเณรมาบวชในวันเดียวกัน รวมทั้งหมด 15 รูป เยอะมากกก

 

เหมือนเข้าคิวกันบวชอะไรทำนองนั้นเลย ตอนเข้าโบสถ์ก็ต้องรอแห่รอบโบสถ์กันให้ครบทุกคนก่อนถึงจะเริ่มได้

 

ขั้นตอนการบวชก็เหมือนกับตอนเราบวชเลย ต้องมีการท่องบทสวดขอบวช แล้วก็ทำพิธีต่างๆ มากมาย

 

เราก็เลยเหนื่อยเลย เพราะกว่าจะถ่ายรูปได้ต้องคอยหลบมุมนู้นมุมนี้ ไม่ให้โดนพระรูปอื่นๆ บัง

 

แถมต้องรอคิวตั้งนาน กว่าจะถึงคิวของญาติเรา งานนี้เลยเหนื่อยมาก แถมยังทำให้เราไปงานแต่งสายอีกต่างหาก

 

จริงๆ ต้องไปถึง 4 โมง เพื่อนไปช่วยงานเค้า เราเลยคิดว่าไปสายคงไม่เป็นไร

 

แต่ที่ไหนได้ พี่เจ้าบ่าว โทรมาตาม ว่าจะให้มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ตอนนั้นเรายังไม่ถึงไหนเลย

 

เค้าก็เลยพูดเสียเหมือนโกรธๆ ว่า อ่าว กอล์ฟ ไม่ได้บอกโยเหรอ ว่าพี่จะให้มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว

 

จริงๆ กอล์ฟก็บอกแหละ แต่บอกก่อนที่จะรู้ไม่ถึง 1 ชม.เลย เพราะกอล์ฟนึกว่า พี่เค้าบอกเราแล้ว

 

เค้าก็เลยต้องไปเอาพี่ชาย กับแฟนกอล์ฟ มาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวแทน

 

ส่วนเราก็รีบกลับบ้าน อาบน้ำแต่งตัว มางานแต่งพี่เค้า ซึ่งจัดที่ โรงแรม ปาร์ค นาย เลิศ

 

กว่าจะไปถึงก็ปาเข้าไป 5 โมงแล้ว ก็เลยต้องรีบไปขอโทษพี่เค้าก่อน ดีที่เค้าไม่ว่าอะไร

 

แล้วก็ให้เราช่วยงานส่วนอื่นๆ แทน ซึ่งได้แก่ การเปิด Presentation ของเค้า

 

งานแต่งครั้งนี้ ก็จัดเป็น cocktail แขกประมาณ 400 คนได้มั้ง ส่วนใหญ่ก็เป็นผู้ใหญ่ทั้งนั้น

 

เพื่อน MBA มาน้อยมาก ไม่ถึง 20 คนเลย เนื่องจากพี่เค้าเชิญด้วยการส่งเข้าอีเมลล์รุ่น

 

เพราะเค้าไม่อยากเปลืองการ์ด และไม่อยากให้คนมาเยอะ ไอ่เราก็แปลกใจว่าทำไมไม่อยากให้เพื่อนๆ มากันเยอะเหรอ

 

ถ้าเป็นงานเรา (ไม่รู้เมื่อไหร่ กับใคร ที่ไหน) คงอยากให้เพื่อนๆ มากันเยอะ

 

ไม่รู้ว่ากลัวไม่คุ้มรึเปล่า เพราะเค้าอาจจะคิดว่า เด็กๆ คงใส่ซองกันน้อย ซึ่งเราไม่เห็นด้วยเลยจริงๆ 

 

แต่ช่างเหอะ งานเค้าไม่ใช่งานเรา พูดไรมากไม่ได้ สรุปเลยมากันไม่เยอะเหมือนงานเพื่อนคนอื่นๆ ก่อนหน้านี้

 

งานนี้มีบุคคลมีชื่อเสียงที่เรารู้จักมา 2 คน คือ อุ้ม สิริยากร กับ บิ๊กหอย ธวัชชัย สัจจกุล

 

อุ้มน่ารักดี ดูดีกว่าในทีวี จอย เพื่อนเรา ก็เลยไปขอเค้าถ่ายรูปด้วยซะงั้น ไว้เอารูปมาให้ดู

 

งานแต่งจบด้วยความรวดเร็ว เนื่องจากแขกมากันเร็ว ขึ้นเวทีเร็ว ไม่ถึง 2 ทุ่มก็หมดพิธีการแล้ว

 

แต่ด้วยความเป็น cocktail ทำให้เราไม่อิ่มเลย ต้องกลับมาทานข้าวที่บ้านอีกอยู่ดี

 

ฮือออ สรุปวันเสาร์ที่ผ่านมา เลยเหนื่อยทั้งวันเลย แต่ก็ได้ทำประโยชน์เพื่อคนอื่นบ้างก็ดีไม่น้อย

 

เพื่อนๆ เริ่มทยอยเข้าคิวกันแต่งงานละ ดีจัง จะได้มีหลานๆ เยอะน่าดู

 

ใครจะแต่งอีก อย่าลืมเชิญเราล่ะ แซงกันไปก่อนเลย ไม่ต้องรอนะ

 

ฮิ ฮิ ฮิ

 

โยเรมอน  

ไม่ได้ up มาหลายวัน ช่วงนี้ร่างกายไม่ค่อยสมบูรณ์ (ไม่ได้หมายถึงว่า ผอมลงนะ ยังคงอ้วนเหมือนเดิม)

 

แต่เหมือนร่างกายมันไม่ค่อยสดชื่นอ่ะ เหมือนเจ็บนู่น ปวดนี่ ไปซะงั้น ไม่รู้เป็นอะไร

 

เมื่อพุธถึงศุกร์ที่แล้ว ก็ไปปฐมนิเทศ ที่ อ.บางประกง มาล่ะ

 

หลังจากเข้างานมา 2 เดือนกว่าๆ ก็ได้ไปซะที คราวนี้ไปมีพี่เด่น จากฝ่ายเดียวกันไปด้วย

 

พี่นุช แอบชิ่งซะงั้น เนื่องจากติดประชุม และไม่มีเพื่อนผู้หญิงไป โห่ๆๆๆๆ

 

เนื่องจากเป็นการไปบางปะกงครั้งที่ 3 แล้ว เลยไม่ตื่นเต้นไร แต่ก็เกือบไปขึ้นรถไม่ท้น

 

สาเหตุเพราะมัวแต่เก็บข้าวของสัมภาระ ที่พึ่งมาจัดตอนเช้า เลยลืมนู่นลืมนี่

 

สุดท้ายพอออกบ้าน เดินมาขึ้นรถ พึ่งนึกได้ ว่าลืมโทรศัพท์มือถือซะงั้น จะเดินกลับไปเอาก็ไม่ได้

 

เพราะล็อกประตูบ้านพร้อมทั้งโยนกุญแจเข้าไปในบ้านแล้ว เลยปล่อยตามมีตามเกิด เดี๋ยวค่อย divert เข้าเครื่องพี่เด่น

 

ไปถึงกสิกรฯ ก็มีรถบัสมารอแล้ว 2 คน คนเริ่มขึ้นรถกันไปแล้ว เราก็เลยต้องรีบหน่อย

 

บนรถขึ้นไปก็ไม่รู้จักใครเลย นั่งแอบเหงา (เสนาหอย) ตลอดทาง ในขณะที่คนอื่นๆ คุยกันอย่างหนุกหนาน

 

เลยแอบงีบซะงั้น แต่คราวนี้ รถบัส ไม่รู้เป็นไร จอดบนโทล์เวย์ประมาณ 3 นาที จากนั้นก็ขับหลงทางอีก

 

แถมตอนถึงทางเข้าศูนย์อบรม รถดันไม่มีแรงขึ้นเนินอีก ต้องถอยหลังเดินหน้าเกือบ 5 นาที

 

ทำให้กว่าจะมาถึง ปาเข้าไปเกือบ 9 โมง แย่จริงๆ ไปถึงเค้าก็ให้เปลี่ยนเสื้อเป็นเสื้อกสิกรฯ เลย แล้วรีบไปเข้าห้องอบรม

 

เดินไปก็ไปเจอ ญ เล็ก ญ ใหญ่ เลยเข้าไปทัก ทั้ง 2 คนบอกว่า มารถตู้ ถึงนานแล้ว โห่ๆๆ น่าอิจฉาจัง มาหลังได้นั่งสบาย

 

โดยหลักๆ ของปฐมนิเทศก็จะมีการบรรยายจากผู้บริหารฝ่ายต่างๆ ซึ่งโดยส่วนใหญ่เราใช้เวลาในการหลับมากกว่าฟัง

 

โรคเดิมแก้ไม่หาย ฟังอะไรนานๆ ไม่ค่อยได้ หลับตลอด

 

แต่คราวนี้ มีกิจกรรม Walk Rally ด้วย โดยกสิกรฯ ไปจ้างอาจารย์จากข้างนอกมาทำกิจกรรมให้

 

ก็มีกิจกรรมฐาน เหมือนสมัยเรารับน้องอะไรทำนองนั้น ก็หนุกดี ได้รู้จักเพื่อนมากขึ้น แต่ก็ไม่เยอะหรอก

 

เกมส์ฐานก็คล้ายกับที่เคยเล่นสมัย ป.ตรี พวกตักน้ำใส่ถัง กู้ระเบิด ปิดตาบอกทาง ฯลฯ

 

เค้าแบ่งกลุ่มออกเป็น 7 กลุ่ม เราอยู่สีน้ำเงิน พี่เด่นอยู่สีเขียว

 

ตอนเล่นเกมส์แรกๆ ก็ออกเขินๆ กัน ไม่ค่อยมันส์เท่าไหร่ แต่พอสักพักเริ่มจูนกันติด ก็เริ่มทุ่มเทกันมากขึ้น

 

เลยรู้สึกดึขึ้นเยอะเลย สุดท้ายประกาศผลคะแนน สีเราได้อันดับ 2 ส่วนพี่เด่น ได้บ๊วย เลย

 

มา บางปะกง คราวนี้อาหารไม่โดนใจเหมือน 2 ครั้งที่ผ่านมาเลย ไม่ค่อยหลากหลาย สงสัยงบน้อย คนเยอะ

 

เวลาจะเล่นกีฬา ร้องเกะ ก็ไม่ค่อยได้ เพราะคนเยอะ ต้องเกรงใจ แบ่งคนอื่นเล่นบ้าง

 

แต่ก็ยังดี ได้ตีเทนนิส ตีสควอซ ตีปิงปอง ร้องเกะ เล่นสนุ๊ก เหมือนเดิม แต่มีเวลาเล่นแต่ละอย่างน้อยลง

 

โดยรวมก็ถือว่า โอเคนะงานนี้ แต่น่าจะจัดให้คนในแต่ละรุ่นน้อยกว่านี้ จะได้รู้จักกันมากกว่านี้

 

คราวนี้ก็ได้รู้จักเพื่อนใหม่ มาประมาณ 10 กว่าคน แต่ก็ไม่สนิทเท่าไหร่

 

โอกาสเจอกันก็คงน้อย เพราะส่วนใหญ่ไม่อยู่พหลฯ ก็อยู่พวกสาขาต่างๆ คราวนี้มีมาจากสาขาเยอะมาก

 

ส่วนใหญ่จะเด็กกว่าเรา เพราะเค้าจบแค่ ป.ตรี กัน อายุก็ 22-23 ปีเอง เราเลยดูแก่ไปเลย

 

ขากลับ ด้วยความมีสปริต แรงกล้า เลยกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วมาออฟฟิศต่อ เพื่อประชุมต่อ 4 โมง

 

เนื่องจากพี่เค้าให้มีส่วนร่วมกับ project นี้ด้วย เลยต้องแสดงความรับผิดชอบหน่อย

 

กว่าจะกลับบ้านก็ปาเข้าไปเกือบ 2 ทุ่ม เพราะแค่นั่งเคลียร์เมลล์ ก็กินเวลาไปเยอะแล้ว

 

สรุปกลับมาบ้าน เลยง่วงนอน หลับเป็นตาย แถมวันเสาร์ต้องตื่นเช้าไปงานบวชญาติอีก ฮือๆๆ ไม่อยากตื่นเลย

 

เดี๋ยวไว้ค่อยเล่าเรื่องงานบวชต่อละกัน ไปก่อนๆๆ

 

บายย ฮะ

 

โย

เมื่อวานไปดูหนัง เรื่อง Zathura มาล่ะ

 

เป็นหนังที่เกี่ยวกับเกมส์ ที่เหมือนกับว่าเล่นเกมส์แล้วได้ไปสัมผัสจริงๆ

 

เป็นผู้สร้างเดียวกับหนังเรื่อง Jumanji ที่ฉายเมื่อหลายปีมาแล้ว

 

แต่เท่าที่ดู ประเด็นที่หนังเรื่องนี้เน้น น่าจะเป็นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องมากกว่า

 

เพราะในเรื่องนี้ จะเกริ่นให้เห็นถึง ความขัดแย้งของพี่น้อง ที่ชอบทะเลาะกัน เถียงกัน ไม่เล่นกัน

 

ซึ่งเป็นปัญหาที่ทำให้พ่อแม่แยกกันอยู่ แต่ในที่สุดแล้ว เมื่อถึงเวลาคับขัน พี่น้องก็ต้องช่วยเหลือกัน ไม่ทิ้งกัน

 

โดยรวมหนังเรื่องนี้ก็สนุกดีนะ ใช้จินตนาการของเด็กมาสร้างร่วมกับความสัมพันธ์ของพี่กับน้อง ดูแล้วเพลินดี

 

แต่ข้อคิดที่ได้มานั้นก็น่าสนใจเหมือนกัน เพราะบางทีพวกเราหลายๆ คน มีพี่ มีน้อง

 

แต่เราอาจจะไม่ได้ใส่ใจกับความสัมพันธ์ระหว่างพี่หรือน้องเรามากนัก

 

บางทีอยู่ใกล้กันแท้ๆ แต่กลับไม่ค่อยคุยกัน แถมบางทียังทะเลาะกัน ไม่ยอมกัน

 

บางคนถึงกับเห้นเพื่อนหรือแฟน ดีกว่าพี่หรือน้องเราเองด้วยซ้ำ

 

ดังนั้น ถ้าเราคิดได้แล้ว ก็คงไม่ต้องรอให้เกิดเรื่องหรือปัญหาหรือสถานการณ์ไม่ดี ก่อนที่พี่น้องจะหันหน้าคุยกัน

 

พยายามเข้าไปมีส่วนร่วมกับชีวิตของพี่เรา หรือน้องเรา แต่ก็คงไม่ถึงขนาดต้องทุกเรื่องจนทำให้อึดอัด

 

ยังไง พี่ น้อง ท้องเดียวกัน ก็ตัดกันไม่ขาดอยู่แล้วล่ะเนอะ

 

เห็นด้วยมั้ยล่ะ

 

โย โย่

มา Update ผลการแข่งขันโบว์ลิ่ง เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาซะหน่อย

 

ผ่านไปหลายวันไม่ได้ up blog เลย ยุ่งๆๆ ตลอด

 

งานเริ่มเข้ามาติดๆ กัน แต่ก็ดี ดีกว่าๆ ไม่มีอะไรทำ ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ดีกว่าเยอะ

 

เมื่อศุกร์ที่แล้ว ไปโยนโบว์ลิ่งที่เซ็นทรัล พระราม 3 มากับพี่ๆ ในฝ่าย

 

งานนี้ก็ไม่มีอะไรมาก แค่เชื่อมความสัมพันธ์ ความสามัคคีในฝ่าย บวกกับงบเหลือนิดหน่อย

 

ก่อนเล่น เราก็ได้มีการแบ่งทีม เขียนกติกา การแข่งขันเพื่อเพิ่มความมันส์ในการเล่น

 

คร่าวๆ ก็แบ่งออกเป็น 7 ทีมๆ ละ 3 คน เรา ได้อยู่กับ พี่ออม พี่กบ ก็ถือว่าดีเลยล่ะ

 

ก่อนเล่น ก็มีการรับประทานอาหารเย็นกันก่อน ทานกันจนอิ่มแปล้ บวกกับจิบเบียร์กันพอหอมปากหอมคอ

 

ก็เริ่มเปิดการแข่งขัน รอบแรก โยนคนละ 2 เกมส์ แล้วเอาคะแนนรวมในทีม มารวมกัน

 

ผลการโยน ทีมเราได้อันดับ 2 ล่ะ แพ้ทีมที่ได้ที่ 1 ไป ประมาณ 20 กว่าแต้ม น่าเสียดายมาก

 

จากนั้น ก็มีการประกบคู่กันอีกครั้ง โดยจับสลากทุกคน แบ่งเป็นคู่ๆ แล้วเอาคะแนนของคนในคู่ตัวเองรวมกัน

 

ใครได้ 1-4 คู่แรก เข้ารอบต่อไป ผลปรากฎว่า เราได้คู่กับพี่เด่น รวมคะแนนแล้ว ได้เป็นอันดับ 2 เลยเข้ารอบ

 

มาเจอกับทีมพี่สมบูรณ์กับพี่บี ส่วนอีกคู่ เป็นพี่โอ๊กับพี่ปู แข่งกับ พี่ซ้งกับน้อง

 

คราวนี้ตัดสินกันเกมส์เดียวเลย และด้วยไม่รู้ผีที่ไหนเข้าสิง เราเลยโยนได้ 5 สไตรค์ติดกัน เป็นที่ฮือฮามาก

 

แต่หลังจากนั้น เลน ที่เล่นก็ค้างซะงั้น หยุดไปเกือบ 10 นาที พอกลับมาโยนก็เลยได้แค่ประคองตัว

 

เข้าป้ายมาที่คะแนน 178 คะแนน รวมกับพี่เด่นทีได้ 100 นิดๆ ก็ทำให้เราชนะ เข้าสู่รอบชิงต่อไป

 

โดยเข้าไปพบกับทีมพี่โอ๊กับพี่ปู ที่ชนะมาเฉียดฉิว

 

เกมส์นัดชิง ก็เป็นไปอย่างสูสี พี่เด่น ก็ได้ร้อยนิดๆ เหมือนเดิม แต่เราเกมส์นี้ฟอร์ฒตก ได้มา 130 กว่าๆ

 

ในขณะที่อีกคู่ พี่ปู โยนได้แค่ 60 กว่าๆ แต่พี่โอ๊ ฟอร์มฮอต ซัดไป 179 คะแนน เลยเฉือนชนะทีมเราไปอย่างเฉียดฉิว

 

พร้อมคว้าแชมป์ไปครองอย่างสมศักดิ์ศรี ชนิดลุ้นกันสนุกเลย

 

จบการแข่งขันก็มอบรางวัลกันไปตามลำด้บที่ได้ เงินรางวัเราก็ตัดสินใจเอามารวมกันแล้วไว้ไปกินข้าวกันดีกว่า

 

จากนั้นก็ไปร้องคาราโกเกะ ต่ออีกประมาณ 1 ชม. แต่ไปแค่ไม่กี่คน เพราะส่วนใหญ่ก็ทยอยกันกลับบ้านแล้ว

 

แต่ก็ได้เห็นพี่โก้ ผอ.ฝ่าย เราร้องเพลงด้วย ร้องเพราะใช้ได้เลยนะเนี่ย เพลงใหม่ๆ แกก็ยังร้องได้ เยี่ยมจริงๆ

 

กว่าจะออกจาก major ก็ จะเที่ยงคืนแล้ว เหนื่อย แต่ก็สนุกดี เฮฮา ปาร์ตี้ กันสุดเหวี่ยง

 

อยากให้จัดแบบนี้บ่อยๆ จัง พูดแล้วก็ยังมันส์ไม่หาย อยากไปโยนโบว์ลิ่งต่ออีกจัง

 

Yo

ท่ามกลางสถานการณ์การเมืองอันร้อนแรง

 

วันๆ มีแต่ข่าวการเมือง ไม่รู้เลยว่าสุดท้ายแล้วจะจบยังไง

 

เห็นเค้าไปเดินขบวนกันที่สนามหลวง แล้วอยากไปบ้างจริงๆ

 

พี่ที่ออฟฟิสไปมา บอกมาสนุกดี คงไม่น่าจะมีเหตุการณ์รุนแรงอะไร

 

เพื่อนๆ น้องๆ ที่อยู่ต่างประเทศได้ติดตามข่าวสารกันบ้างรึเปล่าเนี่ย

 

หาเวลาอ่านข่าวประเทศไทยบ้างล่ะ

 

ได้ยินมาว่าคนอยู่ต่างประเทศ แทบจะหมดสิทธิ์เลือกตั้งในวันที่ 2 เมษาฯ นี้

 

เพราะรัฐบาลประกาศให้ชาวไทยที่อยู่ต่างประเทศ มีระยะเวลาลงทะเบียนว่าจะเลือกตั้ง แค่วันเดียว หลังยุบสภา

 

แล้วใครมันจะไปลงทันล่ะเนี่ย จริงมะ....

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

วันศุกร์นี้ ที่ฝ่ายมีนัดกันไปสังสรรค์ โยนโบว์ลิ่งกันทั้งฝ่ายที่ เซ็นทรัีล พระราม 3

 

มีแบ่งเป็นทีมด้วย เพื่อเพิ่มความมันส์ในการแข่งขัน น่าจะสนุก

 

ก็ดีเหมือนกัน ที่มีกิจกรรมอย่างนี้ พี่ๆ ในฝ่ายจะได้มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมากขึ้น (รึเปล่า...???)

 

จะว่าไป ก็ไม่ได้โยนโบว์ลิ่งมานานแล้ว ไม่รู้ไปคราวนี้จะสู้เค้าได้รึเปล่า

 

เอาหน่า แค่เล่น ขำๆ เน้นฮาอย่างเดียวไว้ก่อนละกัน

 

ผลการแข่งขันเป็นอย่างไร จะมาแจ้งให้รทราบต่อไป อิ อิ อิ...

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ช่วงนี้ เพื่อนๆ พี่ๆ ใน MBA ต่อคิวกันแต่งงานกันใหญ่เลย

 

เดือนนี้ก็มี พี่อิษฐ์ เดือนพฤษภาฯ ก็มี หนุ่ม กับ หุย เดือนสิงหาฯ ก็ มีเจัแป้ง

 

คาดว่า ปลายๆ ปี ก็คงมีอีกแน่ๆ น่าดีใจจริงๆ เพื่อนๆ พี่ๆ จะเป็นฝั่งเป็นฝากันซะแล้ว

 

ส่วนตัวเอง....................เอ่ออออ คง.........................อีกนานนนน

 

โย โย่

กลับมาแล้วววว

 

หายหน้าไปหลายวัน ก็อย่างที่บอกแหละ ไปอบรมที่ศูนย์บางปะกงมา ตั้ง 4 วัน 3 คืน

 

ไปเรียนเรื่อง Trade Financing Module #2 กับ Dr.Johnny Tan (JT) เหมือนเดิม

 

ไปตั้งแต่วันพุธเช้า เวลานัดคือ 7 โมงเช้า แต่เนื่องจากต้องเข้าไปส่งเมลล์ที่ office เลยต้องออกจากบ้านเช้าหน่อย

 

แต่เราบ้านใกล้ไม่เป็นไร 10 นาทีก็ถึง ไปถึงจุดนัดหมายไม่เห็นรถตู้เลย ก็นึกว่า มาผิดวันเปล่าหว่า

 

พี่ๆ ในฝ่ายที่ไปด้วยกัน ก็ไม่มีใครมาขึ้นรถที่นี่เลย ขับรถไปเองกันหมด

 

ตอนนั้นก็ 6.30 แล้วนะ พอเดินไปใกล้ๆ เจอ อาตู๋ ที่อยู่ฝ่าย trade ที่ครั้งที่แล้วก็ไปอบรมด้วยกัน

 

จึงค่อยมั่นใจหน่อย อาตู๋บอกรถไปเติมน้ำมันมั้ง เดี๋ยวคงมา พอรถมาก็เลยเอากระเป๋าขึ้นรถ แล้วก็แอบแวบขึ้น office

 

ไปถึงทั้งชั้นมืดหมด ไม่มีใครอยู่ เปิดไฟดวงไหนก็ไม่รู้ ไม่กล้าเปิดทั้งชั้น สรุปเปิดไม่ตรงกับที่นั่งตัวเอง

 

แต่เอาเหอะ ต้องรีบแล้ว ก็เลยทำงานมืดๆ ซะงั้น สาเหตุที่ต้องขึ้นมาเพราะต้องรีบส่งเมลล์ให้ฝ่าย กม. ตามที่ได้ประชุมไป

 

ส่งเสร็จเหลืออีก 5 นาที จะเจ็ดโมง เลยรีบวิ่งไปที่รถ ปรากฎว่ารถที่เอากระเป๋าไปวาง ออกไปแล้ว มาไม่ทันคันนั้น

 

ตอนแรกนึกว่าโชคร้ายซะแล้ว แต่จริงๆ แล้วกลายเป็นโชคดี เพราะว่าไปคันที่ 2 ได้เจอนู๋อิ่ม หญิงเล็ก พี่ต้อม พี่ตุ้ย 

 

เพื่อนๆ พี่ๆ จากฝ่าย trade ที่ไปอบรมด้วยกันเมื่อครั้งที่แล้ว ก็เลยมีเพื่อนนั่งคุยไปด้วยเลย ดีๆ  

 

จะว่าไป ตั้งแต่อบรมครั้งที่แล้ว เดือน ม.ค.ก็พึ่งมาเจอและได้คุยกันก็คราวนี้ล่ะ

 

ระหว่างทางไป เจอรถติดบนทางยกระดับบางนา ก็เดาแล้วล่ะ ว่ามีอุบัติเหตุแน่ๆ เลย

 

พอขับไปถึง ก็เจอรถ 6 ล้อ นอนตะแคงอยู่ กลางถนนเลย ดีนะ ไม่มีใครเป็นอะไร ท่าทางจะขับมาเร็วแล้วยางแตก

 

ไปถึงศูนย์อบรม ก็แยกย้ายกับเก็บของ คราวนี้ได้นอนชั้น 2 ครั้งที่แล้วนอนชั้น 4 ได้นอนกับพี่ตง เหมือนเดิม

 

พี่ๆ คนอื่นๆ ในฝ่ายที่ขับรถมาเอง ก็ยังไม่มีใครมาถึงสักคน

 

พอ 9 โมงก็เริ่มเรียน คราวนี้คนเข้าอบรมจริงๆ ต้องเยอะกว่าครั้งที่แล้ว แต่มาจริงๆ ก็พอๆ กัน

 

โต๊ะเลยไม่ค่อยเต็ม วันแรกก็ได้นั่งกลุ่มกลางห้อง โต๊ะเดียวกับนู๋อิ่ม เหมือนเดิม และก็หญิงเล็ก กับพี่แหวน จาก พค.

 

แต่พอวันที่ 2 โดนย้ายซะงั้น  เพราะเค้ายุบโต๊ะออกตัวนึง ห้องจะได้ไม่แน่น

 

แต่ก็ยังสงสัยอยู่ว่าทำไมต้องมาย้ายชื่อเราด้วยนะ โต๊ะเราไม่ได้โดนยุบซะหน่อย

 

เลยได้ไปนั่งกับพี่ต้อยติ่ง แทน จริงๆ พี่เค้าอายุเป็นแม่เราได้เลย ทำงานที่ กสิกรฯ ก่อนเราเกิดด้วยซ้ำเนี่ย

 

ทั้งโต๊ะเราก็เลยมีคนจากฝ่าย trade หมดเลย แต่ก็ดีอย่าง เพราะพี่ๆ เค้ารู้เรื่องงาน operation เกี่ยวกับ trade เยอะมาก

 

เราเนี่ย อ่อนหัด เลย เหมือนตัวเอง โง่ สุดในโต๊ะอะไรทำนองนั้นเลย

 

การเรียนก็คล้ายเดิม บรรยาย สลับ case เวลา Dr. JT บรรยาย เราก็จะเริ่มง่วงเช่นเดิม

 

โรคนี้รักษาไม่หายสักที ฟังอะไรนานๆ ต้องเป็นหลับทุกที แก้ยากจริงๆ

 

แต่สรุปโดยรวมก็ได้ความรู้ใหม่ๆ ที่เป็นประโยชน์เยอะพอสมควร แต่ไม่รู้จะได้เอามาใช้ได้ขนาดไหน

 

อยู่ที่นู่น เวลาที่รอคอยส่วนใหญ่ ก็จะเป็นเวลาพักเบรค พักเที่ยง ไม่ก็เลิกเรียน

 

เพราะอาหารที่นู่นอร่อย กินโค ตะ ระ เยอะเลย กลับมาไม่รู้อ้วนขึ้นมาอีกกี่ กิโล

 

ยังดีได้ออกกำลังกายบ้าง แต่คราวนี้เล่นน้อยกว่าครั้งที่แล้ว

 

วันแรก ตีเทนนิส ร้องเกะ กับแทงสนุ๊กฯ

 

วันที่ 2 ก็ไปขี่จักรยาน ตีปิงปอง แทงสนุ๊กฯ

 

วันที่ 3 ก็ร้องเกะ ตีปิงปอง ตีสควอต

 

แต่ก็สนุกดี ได้มาเจอเพื่อนๆ อีกครั้ง ทำให้ไม่อยากกลับไปทำงานเลย

 

มาที่นี่แล้ว สะดวกสบายดีแท้ อาหารการกินพร้อม บริการอย่างดี มีกิจกรรมให้ทำ

 

ได้ข่าว แว่วๆ มาว่า จะมีต่อ ภาค 3 อีกครั้งตอนปลายเดือนนี้ ไม่ก็ต้นเดือนหน้า อิ อิ อิ

 

แต่คราวนี้ ไม่รู้ว่าเพื่อนๆ ฝ่าย trade จะได้มารึเปล่า เห็นว่าจะเน้นพวก RM UW อะไรทำนองนั้น ต้องรอดู

 

ที่แน่ๆ วันที่ 22-24 ก็ต้องมาปฐมนิเทศ ที่นี่อีกครั้ง แต่คนมาเยอะ ไม่รู้จะหนุกเปล่า

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

วันนี้ไปหาหมอ ตา มาอีกครั้ง ตามที่นัด หมอบอกว่า ดีขึ้นแล้ว Cell ในตาลดลงไปเยอะเลย

 

ก็ให้หยอดตา กินยา เหมือนเดิม แต่ลดปริมาณลง แล้วอีกสัปดาห์ค่อยมาหาใหม่

 

จะว่าไป มันก็แดงน้อยลงจริงๆ ล่ะ มีแต่รอยแดงของเลือดออก ที่หมอเค้าฉีดยาเข้าไปที่ตา

 

แต่ก็ยังมองเบลอๆ อยู่เหมือนเดิม จริงๆ เพื่อนๆ พี่ๆ ก็บอกให้เปลี่ยนหมอแล้วล่ะ

 

แต่เราก็นะ อยากจะ put the trust on the doctor น่าจะให้โอกาสหมอเค้าหน่อย

 

เค้าดูแลเรามาแต่ต้น น่าจะรู้อาการได้อย่างดี โรคนี้อาจจะต้องใช้เวลานานจริงๆ ก็ได้ จริงป่ะ

 

ยังไงก็แล้วแต่ อย่าทำให้ผมผิดหวังนะหมอ ค้าบบ

 

 

ไปละๆๆ

 

โย